Interested in Cryptocurrency?
Visit best CoinMarketCap alternative. Real time updates, cryptocurrency price prediction...

Gorki lyrics

Duitsland Wint Altijd

Original and similar lyrics
de middelmaat is groot want de normale dingen gebeuren nu eenmaal meer abnormale op mijn trouwfeest was mijn nonkel dronken de DJ draaide La Paloma en tante die zong mee wat gebeuren moest gebeurde de auto's reden naar zee duitsland wint altijd voor of na de oorlog de handel bloeit en wij dansen duitsland wint altijd in hun kooien zuchten de wilde dieren buiten zwerft mijn kater op het veld verloor albania de duitsers wonnen de wereldbeker ik bedreef de liefde in mijn eigen BMW wat gebeuren moest gebeurde de auto's reden naar zee laat deze beker niet aan mij voorbij gaan vul hem tot aan de rand en blijf bij mij laat mij hier wat rusten als het kan duitsland wint altijd voor of na de oorlog de handel bloeit en wij dansen duitsland wint altijd duitsland wint altijd duitsland wint altijd

Altijd Vanavond

Bløf
Een beweging, een ogenblik we zijn hier samen, jij en ik In mijn kop knippert een lichtje aan en uit Als in een stomme film, dus enkel beeld en geen geluid Mijn hersens niet mijn herder Is dit mijn hand, telkens ietsje verder? Die hand beweegt, maar ligt noch stil En ik weet niet wat ik ermee wil Wil ik je strelen, of liever een glas? Om vast te houden aan wie ik was Mijn hersens niet mijn merder Is dit jouw hand, telkens ietsje verder? Ik voel het nu Ik raak de wereld aan Ik voel het nu Het is nooit gedaan Altijd vanavond Onder de hemel Altijd vanavond Onder de hemel M n ogen open, m'n ogen dicht Zo is het donker, zo is het licht De wereld draait, draait om een spil Alles beweegt, alles staat stil Mijn hersens niet mijn herder Is dit mijn hand, telkens ietsje verder? Ik voel het nu Ik raak de wereld aan Ik voel het nu Het is nooit gedaan Altijd vanavond Onder de hemel Altijd vanavond Onder de hemel Mijn hersens niet mijn herder Is dit mijn hand, telkens ietsje verder? Ik voel het nu Ik raak de wereld aan Ik voel het nu Het is nooit gedaan Altijd vanavond Onder de hemel Altijd vanavond Onder de hemel

1 Miljoen Vlinders

Clouseau
Ik heb vannacht de liefde gevonden En ik beken Ik wist niets af van haar bestaan Ik heb vannacht de liefde gedronken En ik werd dronken, o zo dronken, Ik werd dronken Stomdronken Van haar Mijn hart stond open en zij ging naar binnen Iets wat sinds eeuwen niet meer was gebeurd Overmand door zoveel emotie Vervuld van hartstocht, verlost van twijfels Vond ik mijn rust ver weg van de sleur Refrein: Liefde is 1 miljoen vlinders In je buik of in je hoofd Liefde is 1 miljoen vlinders En ze blijven of ze gaan dood Is er iemand die me kan helpen Is er iemand die me begrijpt Ze wil mijn lichaam volledig bedwelmen Mijn hele zijn, mijn hebben en houden Heel mijn wezen schreeuwt het uit Refrein Maar dit keer zijn ze hier gebleven Voor eeuwig en altijd Eeuwig en altijd Ik wil de wereld laten weten Ze hoort bij mij Hoort alleen bij mij Ik heb vannacht de liefde gevonden

Breekpunt

Abn
We kunnen niet terug, na wat jij me hebt verweten Onderweg naar het nieuwe oude wonden opengereten Ik moet gevoelens uitzweten langs bevroren traankanalen Mijn tong dik en lam, kon iemand mijn stilte maar vertalen Rustig ademhalen, ik zit te happen naar lucht Mijn longtakken zijn geplugd, met zenuwpijn bevrucht Het ritme van mijn gezucht, de regelmaat van een metronoom Van de rozen die je van mij kreeg, vlocht je een doornkroon De koning op zijn troon in zijn verlaten fort Ik had geen honger naar verwijten, toch kreeg ik het op mijn bord Heel mijn wereld ingestort, ik zweef rond in eenzaamheid Wat was niet meer is, wat de rest is eerbaarheid Ik sta te trillen op mijn benen, maar blijf rechtstaan En ruil al je leugens voor een lach en een traan Dat het zo mis had kunnen gaan dat voelde we al weken Op het punt dat niemand buigt kan liefde heel snel breken Breekpunt! Kapotbuigen of breken Wat men iet verzogt, zal vroeg of laat ontsteken Breekpunt! Kapotbuigen of breken Stiltes omdat de juiste woorden ontbreken Breekpunt! Kapotbuigen of breken De herinnering aan jou draag ik als een litteken Breekpunt! Kapotbuigen of breken Ik nam je liefde op de rug, wist ik veel dat die ging steken Ik zou je moeten loven, mijn twijfel en angst verdoven Want ik hoor je woorden wel, maar ik kan ze niet geloven Op je lippen is de waarheid één maal te veel uitgeschoven Onmacht grijpt om me heen, kon iemand me maar beloven Dat we elkaar niet meer gingen tegenwerken, brandmerken en beperken Soms is het beter los te komen dan nog meer pijn te verwerken Glazuur staat op barsten, want ik bijt het hardste Op mijn tanden; zie nu zwaar overbelaste Contrasten op het scherpst van de snee gedreven Zonder medeleven, het ingewreven en afgeschreven Wat je zei bleef kleven, deed me huiveren en beven Van ons sprookjeskasteel is alleen een ruïne overgebleven Waar liefde niet wil wonen, geen dromen meer uitkomen En haat en demonen zichzelf tot keizer kronen Leeggebloede inktpatronen door je angel leeg gestoken Twee zakken vlees en knoken hebben op het breekpunt gebroken Breekpunt! Kapotbuigen of breken Wat men iet verzogt, zal vroeg of laat ontsteken Breekpunt! Kapotbuigen of breken Stiltes omdat de juiste woorden ontbreken Breekpunt! Kapotbuigen of breken De herinnering aan jou draag ik als een litteken Breekpunt! Kapotbuigen of breken Ik nam je liefde op de rug, wist ik veel dat die ging steken Toen we vast zaten, had ik je moeten laten haten In plaats van te praten, zinnen explodeerde als granaten Woorden vielen als soldaten, leeggebloed, vol kogelgaten De veelvraten, die ik op je ziel had losgelaten Aten en vraten aan al je ledematen Het verleden dat we vergaten begon weer geur door te laten Als zuur in je ogen, was die stank in je neusgaten Ik wou boter bij de vis, kreeg minarine bij de graten Verlaten hoeken zijn de echo van ons getier Bevroren tranen schraap ik met een zakdoek van schuurpapier Mijn allerliefste vijand, mijn meest geliefde roofdier Met een paar rukken, beet je stukken uit mijn hartspier Laat het je smaken, laat het kraken tussen je kaken Moordzaken doodmaken! De botten kraken, de dolken staken Je zult nooit ontwaken, in je doorbloedde laken Gebroken op het breekpunt waar mijn woorden onstaken Breekpunt! Kapotbuigen of breken Wat men iet verzogt, zal vroeg of laat ontsteken Breekpunt! Kapotbuigen of breken Stiltes omdat de juiste woorden ontbreken Breekpunt! Kapotbuigen of breken De herinnering aan jou draag ik als een litteken Breekpunt! Kapotbuigen of breken Ik nam je liefde op de rug, wist ik veel dat die ging steken

Mis Ik Mij

Acda & De Munnik
Ik heb zolang gezongen Van hoe droevig ik zou zijn Met mijn angst te koop gelopen En maar zoeken naar de pijn Om de blues te kunnen zingen Heb ik me slechter voor gedaan En nu het echt dan niet zo goed gaat Blijkt er niet zo gek veel aan Ik droomde van die nachten Eenzaam slenterend op straat Een droeve glimlach van een filmster Met mijn ziel wist ik geen raad Maar nu ook mijn drie-na-beste vriend Mij op straat laat staan En ik echt geen flauw benul heb Waar ik wat fout heb gedaan Nu mis ik jou Zoals ik eigenlijk jou altijd missen wou Waar ik van die meesterlijke zinnen Over schrijven zou Nu mis ik jou Een grap is leuk Als je 'm helemaal niet verwacht Ellende kun je hebben Als je er eigenlijk om lacht Verdriet is best te dragen Als je 't eerst zelf hebt bedacht De blues is echt te gek Als er iemand op je wacht Nu mis ik jou Zoals ik eigenlijk jou altijd missen wou Waar ik van die meesterlijke zinnen Over schrijven zou Nu mis ik jou Natuurlijk wist ik dat het Ooit eens fout zou gaan Maar dan zag ik me al zitten Rode wijn en volle maan In de ene hand een pen En in de andere een glas En dan heel mooi zitten dichten Hoe droevig het wel was Nu mis ik jou Zoals ik eigenlijk jou altijd missen wou Waar ik van die meesterlijke zinnen Over schrijven zou Nu mis ik jou Nu mis ik jou Zoals ik eigenlijk jou altijd missen wou Waar ik mineur melodieen over componeren zou Nu mis ik jou

Een Vrolijk Lentelied

De Wilde Jan
Ik sliep in't diepe duister, in't midden van de nacht, stond iemand in mijn kamer en zei, je wordt verwacht, de karavaan staat klaar, kom op en kleed je gauw, we staan op jou te wachten, ja d'er is nog plaats voor jou. En toen ik uit mijn huis ging zag ik een groepje staan, herkende hun gezichten en wist nog ieders naam, het waren oude vrienden die ik nooit meer had ontmoet en ook mijn jeugdvriendinnen stonden wachtend op de stoep. Iemand gaf een teken en wij vertrokken toen, de vrieslucht sneed bijtend door mijn jas van licht katoen geen mens was in de straten, er klonk nergens geluid, witte vlokken vielen, veegden onze sporen uit. En weldra lag de stad al heel ver achter ons, we liepen zwijgend verder langs stilstaande wagons en verder langs de velden trok de karavaan, de wijzers op de toren bleven onveranderd staan. Een kind dat niet kon slapen heeft ons die nacht gezien en hoe op onze schouders de sneeuw zacht nederviel en hoe mijn jeugdvriendinnen als zusters dicht bijeen mijn liefdesbrieven lazen, lieten vallen in de sneeuw. Ik keek naar hun gezichten, bekeek ze van dichtbij, ze leken zacht en rustig,glimlachenten tegen mij, geen droefheid, geen vermoeidheid, de kou deerde hen niet, ze liepen zonder aarzelen naar een onbekend gebied. En plotseling werd ik angstig, al wist ik niet waarom, en net toen ik wou vragen of ik bij hen blijven kon, lieten ze me achter, verdwenen een na een, er werd geen woord gesproken, maar iemand knikte zacht van neen. Mijn liefste kwam mij wekken, ze zei, je sliep zo diep. Ik wou mijn droom vertellen, ik vond de woorden niet, Ik vouwde mijn handen voor mijn gelaat en weende zacht en bitter, om de verdwenen karavaan.

Was it funny? Share it with friends!