Bløf lyrics

Hier

Original and similar lyrics
De lentewind die waaide Werd al zwoeler en je zwaaide Was het moeilijk om te merken Dat ik de zoen die jij me toeblies Niet meer meekreeg toen ik wegreed Je keek me na, ik deed mijn ogen dicht Ik zag nog je gezicht maar was alleen Alleen met mijn vrienden En ik wist dat het al laat was En dat jij steeds sneller uit het zicht verdween Ik kan alleen maar spelen, mijn noten en mijn rol Dat is niets om te delen, en het maakt mijn leegte vol Hier ben ik veilig, hier ben ik sterk Hier ben ik heilig, dit is mijn kerk Dit is mijn haven, hier leg ik aan Hier kan ik slapen, hier moet ik staan Hier ligt mijn hart voor jou Ik kijk je aan, je doet je ogen dicht Je weet waarom ik hier sta en je lacht Ik richt mijn blik op heel je wezen en je weet dat ik kan lezen Wat je denkt en wat je nu van mij verwacht Ik kan alleen maar spelen, mijn noten en mijn rol Dat moet ik hier wel delen, het maakt mijn leegte vol Hier ben ik veilig, hier ben ik sterk Hier ben ik heilig, dit is mijn kerk Dit is mijn haven, hier leg ik aan Hier kan ik slapen, hier moet ik staan Hier ligt mijn hart voor jou Hier ben ik veilig, hier ben ik sterk Hier ben ik heilig, dit is mijn kerk Dit is mijn haven, hier leg ik aan Hier kan ik slapen, hier moet ik staan Hier ben ik veilig Dit is mijn kerk Dit is mijn haven, hier leg ik aan Hier kan ik slapen, hier moet ik staan Hier ligt mijn hart voor jou

Ik Kijk

De Kast
ik kon niet weten wat me nog te wachten stond ik ben vergeten hoe het eigenlijk begon maar ik raakte in je netten en ik wilde me verzetten ik wist niet eens of ik je aardig vond we bleven praten maar ik hield de deur op slot het liep in de gaten maar toch bleef ik buiten schot ik wou vooral niets laten blijken en voor niets of niemand wijken want wat ik wil is wet en ik bepaal mijn eigen lot maar nu lig je hier te slapen in mijn bed en ik kijk, en ik kijk en ik raak niet uitgekeken maar nu lig je hier te slapen in mijn bed en ik kijk, en ik kijk en ik raak niet uitgekeken er bleef een afstand ik hield je mijlenver van mij tot de dag dat je bijna niets meer tegen me zei je ging me negeren misschien dacht jij dat zal hem leren nou je had gelijk ik was net zo gek als jij maar nu lig je hier te slapen in mijn bed en ik kijk, en ik kijk en ik raak niet uitgekeken maar nu lig je hier te slapen in mijn bed en ik kijk, en ik kijk en ik raak niet uitgekeken het is vreemd, dat je kiest voor iemand uit zoveel het is vreemd, dat je het liefst elk moment met haar deelt als ik niet toevallig naar die plek was gegaan dan had ik niet geweten van je hele bestaan en nu zou ik door het vuur willen gaan voor jou maar nu lig je hier te slapen in mijn bed en ik kijk, en ik kijk en ik raak niet uitgekeken maar nu lig je hier te slapen in mijn bed en ik kijk, en ik kijk en ik raak niet uitgekeken ik kijk mijn ogen uit

Een Vrolijk Lentelied

De Wilde Jan
Ik sliep in't diepe duister, in't midden van de nacht, stond iemand in mijn kamer en zei, je wordt verwacht, de karavaan staat klaar, kom op en kleed je gauw, we staan op jou te wachten, ja d'er is nog plaats voor jou. En toen ik uit mijn huis ging zag ik een groepje staan, herkende hun gezichten en wist nog ieders naam, het waren oude vrienden die ik nooit meer had ontmoet en ook mijn jeugdvriendinnen stonden wachtend op de stoep. Iemand gaf een teken en wij vertrokken toen, de vrieslucht sneed bijtend door mijn jas van licht katoen geen mens was in de straten, er klonk nergens geluid, witte vlokken vielen, veegden onze sporen uit. En weldra lag de stad al heel ver achter ons, we liepen zwijgend verder langs stilstaande wagons en verder langs de velden trok de karavaan, de wijzers op de toren bleven onveranderd staan. Een kind dat niet kon slapen heeft ons die nacht gezien en hoe op onze schouders de sneeuw zacht nederviel en hoe mijn jeugdvriendinnen als zusters dicht bijeen mijn liefdesbrieven lazen, lieten vallen in de sneeuw. Ik keek naar hun gezichten, bekeek ze van dichtbij, ze leken zacht en rustig,glimlachenten tegen mij, geen droefheid, geen vermoeidheid, de kou deerde hen niet, ze liepen zonder aarzelen naar een onbekend gebied. En plotseling werd ik angstig, al wist ik niet waarom, en net toen ik wou vragen of ik bij hen blijven kon, lieten ze me achter, verdwenen een na een, er werd geen woord gesproken, maar iemand knikte zacht van neen. Mijn liefste kwam mij wekken, ze zei, je sliep zo diep. Ik wou mijn droom vertellen, ik vond de woorden niet, Ik vouwde mijn handen voor mijn gelaat en weende zacht en bitter, om de verdwenen karavaan.

Nu Jij Hier Niet Meer Bent

André Hazes
ik heb je vaak geschreven maar er kwam nooit een antwoord ik was echt zo gelukkig, maar dat is nu voorbij de tel efoon staat hier vlak bij me, zodat je mij kon bellen maar het enigste dat ik hoorde was de bel van de deur nu jij hier niet meer bent, terecht zegt dat je mij niet kent mijn hart huilt en doet zeer sluit ik mijn ogen zie ik jou steeds weer ik had naar je moeten luisteren, dan was jij misschien nog bij me maar wat heb ik aan suggesties, dat heeft geen enkele zin toch moet ik zeggen dat ik jou nooit, nee nooit meer kan vergeten ik zocht de schuld nooit bij mezelf, daarvan heb ik nu spijt ik hoop dat je mij kan vergeven en dat je heel gelukkig wordt dit is de straf voor mijn eigen fouten, dat doet me zoveel pijn ik leg me hoofd zacht in jou kussen en staar dan naar je foto ik ruik je parfum voel je warmte, ach wat mis ik jou! ik zou de klok terug willen draaien en dan opnieuw beginnen ik liet dan niet zover komen, maar ach, het is te laat! nu jij hier niet meer bent, terecht zegt dat je mij niet kent mijn hart huilt en doet zeer sluit ik mijn ogen, zie ik jou steeds weer nu jij hier niet meer bent, terecht zegt dat je mij niet kent Nu heb ik zoveel spijt, ik kan wel huilen want ik ben je kwijt

Centraal Station

Guus Meeuwis En Vagant
Verse 1 Tochtige plaatsen, lange gangen. Een koude hal, een kille sfeer. Glazen loketten, stenen trappen. een overkapping tegen slecht weer. Golven forensen, moeder met kind. Een ouder paar, een man met een boek. Een baasje met hond en een conducteur, Potloodventer in een donkere hoek. Chorus Centraal Station. Vol met beelden, en vol met geluid. Maar ik zie je nog voor me. Als ik mijn ogen sluit. Verse 2 Gele monsters, blauwe strepen. Een sein op rood, een licht op groen. Een lokomotief, een treinwagon. De motoren, die zoemend hun werk doen. Chorus Verse 3 De trein vertrok. Ik voelde me klein en leeg. Toen ik hier alleen. Toen ik hier alleen achterbleef. En ik bel zodra ik er ben . En ik schrijf je iedere dag . Een wuivelde hand uit het raam, was het laatste dat ik zag. Chorus

Ik Kan Het Niet Alleen

Marco Borsato
Iedereen loopt met een boog om me heen Bang om zijn ziel te bezeren Bang voor de woede getekend op mijn gezicht Met woorden als wapens zo scherp als mijn tong Sla ik het geluk uit mijn handen Alleen in het donker, mijn deuren en ramen zijn dicht Koud is mijn wereld, het sneeuwt in mijn hart Er staat ijs op het wit van mijn ogen Weg is het water, de liefde die stroomde door mij Sterk zijn de stenen en hoog is de muur Verzegeld de deuren en ramen Ik wil ze doorbreken, maar ik kan er van binnen niet bij Ik kan het niet alleen, Nee Ik kan het niet alleen Ik heb de hand van de nacht op mijn keel De eenzaamheid wordt me teveel Ik kan het niet alleen Alleen Oh, ik schreeuw om jouw liefde Maar zwijg als het graf Ik hunker naar jou En toch wijs ik je af Mijn 'laat me met rust' Is een 'laat me niet langer alleen' Let niet op mijn woorden Hoor niet wat ik zeg Blijf het proberen Al stuur ik je weg Zie niet mijn masker Maar kijk alsjeblieft door me heen Want, ik kan het niet alleen Nee, ik kan het niet alleen Ik heb de hand van de nacht op mijn keel De eenzaamheid wordt me teveel Ik kan het niet Alleen Ik kan het niet alleen

Was it funny? Share it with friends!